Aktualności:
Obecnie brak aktualności

Koncert

Droga Krzyżowa - PROGRAM:

Drogie sercu chrześcijanina nabożeństwo Drogi Krzyżowej pozwala nam w czas
Wielkiego Postu w sposób szczególny wrócić pamięcią do tych ostatnich godzin
ziemskiego życia Jezusa, do cierpień, jakie Boski Zbawiciel przeżył w czasie od
pretorium Piłata, gdzie został skazany na śmierć, aż na Golgotę, gdzie umarł na
krzyżu dla naszego zbawienia. Dlatego też, idąc drogami Męki Pańskiej, nie tylko
rozważamy Jego cierpienia i poniżenia, ale dziękujemy Panu za ten wyraz Jego
nieodwołalnej miłości do nas - miłości aż po śmierć haniebną, krzyżową. Czas ten
służy nam również do refleksji nad własnym życiem, nad naszymi tak częstymi
upadkami.

ROZWAŻANIA:

W imię Ojca i
Syna i Ducha świętego. Amen


Panie Jezu,

Twoja Męka
jest historią całej ludzkości:
to historia,
gdzie dobrzy zostają upokorzeni,
cisi niszczeni,
uczciwi
deptani,
a ludzie czystego serca zostają wyszydzeni.


Kto będzie
zwycięzcą?
Do kogo będzie należeć ostatnie słowo?


Panie Jezu,
wierzymy, że Ty jesteś ostatnim słowem:
w Tobie dobrzy
już zwyciężyli,
w Tobie cisi już zatriumfowali,
w Tobie
uczciwi otrzymują nagrodę,
a ludzie czystego serca błyszczą
jak gwiazdy wśród nocy.


Panie Jezu,
tego wieczoru
przemierzamy drogę Twego krzyża,
wiedząc, że jest to także
nasza droga.
Jednak oświeca nas pewność:
ta droga nie kończy
się na krzyżu,
ale zmierza dalej,
zmierza ku Królestwu Życia

i ku wybuchowi radości,
której nikt nie może nam odebrać!
( J 16,22; Mt 5,12)


Stacja pierwsza
Jezus
na śmierć skazany

C.: Kłaniamy ci się Panie Jezu
Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez krzyż i mękę
swoją świat odkupić raczył.


Z Ewangelii
według św. Mateusza 27, 22-23.26


Rzekł do
nich Piłat:

«Cóż więc mam uczynić z Jezusem, którego
nazywają Mesjaszem?»
Zawołali wszyscy: «Na krzyż
z Nim!» Namiestnik odpowiedział:
«Cóż właściwie złego
uczynił?» Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli:
«Na krzyż
z Nim!»
Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał
ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.


ROZWAŻANIE
Ta
scena skazania jest nam dobrze znana:
to codzienna kronika
wypadków!
Jednak nie daje mam spokoju pewne pytanie:
dlaczego
skazanie Boga jest możliwe?
Dlaczego Bóg, który jest
Wszechmocny ukazuje się
w szacie słabości?
Dlaczego Bóg
pozwala się niszczyć przez pychę i wszechwładzę
oraz ludzką
arogancję?
Dlaczego Bóg milczy?


Milczenie Boga
nas dręczy
jest dla nas próbą!
Ale jest także oczyszczeniem
naszego pośpiechu
jest lekarstwem na nasze pragnienie zemsty.


Milczenie Boga
jest ziemią, gdzie
umiera nasza pycha,
a rozkwita prawdziwa wiara,
wiara pokorna,

wiara, która nie stawia Bogu pytań,
ale powierza się Mu z
ufnością dziecka.




Stacja druga
Jezus
obarczony Krzyżem

C.: Kłaniamy ci się Panie Jezu
Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez krzyż i mękę
swoją świat odkupić raczył.
Z Ewangelii według św. Mateusza
27, 31


A gdy Go
wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego własne Jego
szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie.


ROZWAŻANIE


Podczas Męki Chrystusa rozpętała się
nienawiść,
nasza nienawiść, nienawiść całej ludzkości. (Łk
22, 53)
W Męce Chrystusa
naszą złością odpowiedzieliśmy
na dobroć,
nasza pycha wybuchła gniewem
wobec pokory,
nasz
rozkład dał się odczuć
wobec świetlistej przejrzystości
Boga!


I tak my
staliśmy się krzyżem Boga!
My głupio zbuntowani,
naszymi
absurdalnymi grzechami
wznieśliśmy krzyż naszej
niecierpliwości
i naszego niezadowolenia:
stworzyliśmy sobie
karę.


Ale Bóg bierze
krzyż na swoje ramiona,
nasz krzyż,
i rzuca nam wyzwanie
potęgą swojej miłości.


Bóg bierze krzyż!
O niezgłębiona
tajemnico dobroci!
Tajemnico pokory, która napawa nas wstydem,
że
wciąż jesteśmy pyszni!




Stacja trzecia
Jezus
upada po raz pierwszy

C.: Kłaniamy ci się Panie Jezu
Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez krzyż i mękę
swoją świat odkupić raczył.
Z Księgi Proroka Izajasza. 53,
4-6


Wszyscyśmy
pobłądzili jak owce,

każdy z nas się obrócił ku
własnej drodze,

a Pan zwalił na Niego
winy
nas wszystkich.


ROZWAŻANIE


Według ludzkiego rozumu Bóg nie może
upaść
...a jednak upada. Dlaczego?
Nie może to być znak
słabości,
ale tylko znak miłości:
przesłanie miłości do
nas.


Upadając pod
ciężarem krzyża
Jezus przypomina nam, że grzech ciąży,
grzech
poniża i niszczy,
grzech karze i szkodzi:
dlatego grzech jest
złem! (Jr 2,5.19; 5, 25)






Ale Bóg nas
kocha i chce naszego dobra;
a miłość skłania Go, by wołał do
głuchych,
do nas, którzy nie chcemy słuchać:
„Porzućcie
grzech, bo wam szkodzi.
Zabiera wam pokój i radość;
odbiera
wam życie i wysusza w waszym wnętrzu
źródło wolności i
godności”.

Porzućcie grzech! Porzućcie!

Stacja czwarta
Jezus
spotyka Matkę swoją

 C.: Kłaniamy ci się Panie
Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez krzyż i mękę
swoją świat odkupić raczył.
 
Z Ewangelii według św.
Łukasza. 2, 34-35.51
Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł
do Maryi, Matki Jego:

«Oto Ten przeznaczony jest na
upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu
sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na
jaw wyszły zamysły serc wielu».
Potem poszedł z nimi i
wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała
wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.



ROZWAŻANIE
Każda matka jest
uosobieniem miłości,
jest mieszkaniem delikatności,
jest
wiernością, która nie porzuca,
ponieważ prawdziwa matka
kocha,
nawet jeśli sama nie jest kochana.


Maryja jest
Matką!
W niej kobiecość nie zna cienia,
a miłości nie
zatruwają przypływy egoizmu,
które zniewalałyby i zamykały
serce.


Maryja jest
Matką!
Jej serce wiernie trwa
przy sercu Syna
i cierpi, i
dźwiga krzyż,
i czuje we własnym ciele
wszystkie rany ciała
Syna.


Maryja jest Matką!
I pozostaje
Matką:
dla nas, na zawsze!






Stacja piąta
Szymon
Cyrenejczyk pomaga nieść Krzyż Jezusowi

 C.:
Kłaniamy ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.:
Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Z
Ewangelii według św. Mateusza. 16, 24
Jezus rzekł do swoich
uczniów:

«Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się
zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie
naśladuje.

ROZWAŻANIE

Szymonie z Cyreny,
jesteś małym,
biednym,
nieznanym wieśniakiem,
o którym nie opowiadają
księgi historii.


A jednak to ty
tworzysz historię!


Napisałeś
jeden z najpiękniejszych rozdziałów
historii
ludzkości:
dźwigasz krzyż Drugiego,
unosisz szubieniczną
belkę
i nie pozwalasz by zgniotła ofiarę.


Ty przywracasz
godność każdemu z nas
przypominając nam, że jesteśmy
sobą
tylko gdy nie myślimy o sobie. (Łk 9,24)


Przypominasz
nam, że Chrystus nas oczekuje
na drodze, na półpiętrze,
w
szpitalu, w więzieniu...
na peryferiach naszych miast.
Chrystus
nas czeka...!


Czy Go poznamy?
Pomożemy Mu?
Czy
też pomrzemy w naszym egoizmie?





Stacja szósta
Weronika
ociera twarz Jezusowi

C.: Kłaniamy ci się Panie Jezu
Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez krzyż i mękę
swoją świat odkupić raczył.

Z Księgi Psalmów 42, 2-3


Jak łania
pragnie wody ze strumieni,

tak dusza moja pragnie Ciebie,
Boże!

Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego:
kiedyż
więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?



ROZWAŻANIE

Oblicze Jezusa jest
spotniałe,
skrwawione,
wzgardliwie oplute.
Kto odważy się
zbliżyć?


Kobieta!


Kobieta wychodzi
na scenę
niosąc zapaloną lampę człowieczeństwa
... i
ociera Twarz:
i odnajduje Oblicze!


Jakże wiele
osób pozostaje bez twarzy!
Jakże wiele osób jest
zepchniętych
na margines życia,
na samotne wygnanie,
w
obojętność, która zabija obojętnych.


Albowiem żyje
tylko ten, kto płonie z miłości
i pochyla się nad cierpiącym
Chrystusem
i czeka w tym kto cierpi: dzisiaj!


Tak, dzisiaj! Bo jutro będzie za
późno! (Mt 25, 11-13)




Stacja siódma
Jezus
upada po raz drugi

C.: Kłaniamy ci się Panie Jezu
Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez krzyż i mękę
swoją świat odkupić raczył.
Z Księgi Proroka Jeremiasza 12,
1
Sprawiedliwość jest przy Tobie, Panie,
jeśli
zacznę prowadzić spór z Tobą.

Chciałbym jednak mówić
z Tobą o słuszności:

Dlaczego życie przewrotnych
upływa pomyślnie?

Dlaczego wszyscy przewrotni zażywają
pokoju?




ROZWAŻANIE

Nasza arogancja, przemoc i
niesprawiedliwość
ciążą na ciele Chrystusa.
Ciążą... i
Chrystus jeszcze raz upada.
By ukazać nam nieznośny
ciężar
naszego grzechu.


Ale co dziś
nade wszystko
godzi w święte ciało Chrystusa?


Z pewnością
bolesną męką Boga
jest atak na rodzinę. Wydaje się, że mamy
do czynienia
z jakimś anty-Początkiem,
anty-planem, z
diaboliczną pychą,
która zamierza zmieść rodzinę.


Człowiek
chciałby na nowo wymyślić człowieczeństwo
zmieniając reguły
samego życia,
reguły nadane przez Boga. (Rdz 1, 27; 2,24)
A
jednak zastępowanie Boga nie będąc Bogiem
jest bezgraniczną
bezczelnością,
jest najbardziej niebezpieczną awanturą.


Upadek Chrystusa otwiera nam oczy
i
pozwala nam ponownie dostrzec piękne oblicze,
prawdziwe i święte
oblicze rodziny.
Oblicze rodziny,
którego wszyscy
potrzebujemy.




Stacja ósma
Jezus
spotyka kobiety jerozolimskie, które płaczą nad nim


C.: Kłaniamy ci
się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez
krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Z Ewangelii według
św. Łukasza. 23, 27-29.31
A szło za Nim mnóstwo ludu, także
kobiet, które zawodziły i płakały nad Nim. Lecz Jezus zwrócił
się do nich i rzekł:

«Córki jerozolimskie, nie
płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi
dziećmi! Oto bowiem przyjdą dni, kiedy mówić będą: \"Szczęśliwe
niepłodne łona, które nie rodziły, i piersi, które nie
karmiły\"...

Bo jeśli z zielonym drzewem to czynią,
cóż się stanie z suchym?»


ROZWAŻANIE
Płacz
jerozolimskich matek
wypełnia litością drogę Skazańca.Łagodzi
okrucieństwo egzekucji
I przypomina nam, że wszyscy jesteśmy
dziećmi,
dziećmi, które opuściły matczyne ramiona.


Jednak płacz
matek jerozolimskich
to tylko mała kropla
rzeki łez
wylewanych przez matki:
matki ukrzyżowanych, matki
zabójców,
matki narkomanów, matki terrorystów,
matki
gwałcicieli, matki szaleńców:
...ale zawsze matki!


Jednak płacz
nie wystarcza.
Płacz winien przelać się w miłość co
wychowuje,
w męstwo co prowadzi, w surowość co napomina,
w
dialog co buduje, w obecność co przemawia!


Łzy muszą zapobiec nowym łzom!




Stacja dziewiąta
Jezus
upada po raz trzeci


C.: Kłaniamy ci
się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez
krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Z Księgi Proroka
Habakuka. 1, 12-13; 2, 2-3

Zapisz widzenie, na tablicach
wyryj,

by można było łatwo je odczytać.
Jest
to widzenie na czas oznaczony,

lecz wypełnienie jego
niechybnie nastąpi:

a jeśli się opóźnia, ty go
oczekuj,

bo w krótkim czasie przyjdzie niezawodnie.


ROZWAŻANIE
Pascal
słusznie zauważył:
„Jezus będzie konał aż do skończenia
świata;
nie wolno nam spać przez ten czas”. (B. Pascal, Myśli,
PAX 1989, 736).


Ale gdzie kona
Jezus obecnie?


Podział świata
na rejony dobrobytu
i na rejony nędzy... oto konanie Jezusa
dzisiaj.
Świat bowiem zbudowany jest z dwóch izb:w jednej izbie
się marnotrawi
a w drugiej umiera;
w jednej się umiera z
obfitości
w drugiej się umiera z niedostatku;
w jednej obawia
się otyłości
w drugiej przyzywa miłosierdzia.


Dlaczego nie otwieramy drzwi?
Dlaczego
nie tworzymy jednego stołu?
Dlaczego nie rozumiemy, że
ubodzy
stanowią kurację dla bogatych?
Dlaczego? Dlaczego?
Dlaczego jesteśmy tak ślepi?




Stacja dziesiąta
Jezus
z szat obnażony


C.: Kłaniamy ci
się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez
krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.


Z Ewangelii
według św. Jana 19, 23-24


Żołnierze
zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na
cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także
tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do
dołu. Mówili więc między sobą:

«Nie rozdzierajmy
jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć».

Tak
miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty,
a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze.


ROZWAŻANIE


Żołnierze zwlekają tunikę z
Jezusa
z gwałtownością złodziei
i próbują ukraść Mu
także
wstyd i godność.


Ale Jezus jest
wstydem, Jezus jest godnością
człowieka i jego ciała.


I tak upokorzone
ciało Chrystusa
staje się oskarżeniem wszystkich
upokorzeń
ludzkiego ciała
stworzonego przez Boga jako oblicze
duszy
i język wyrażający miłość.


Ale dzisiaj
ciało bywa często sprzedawane i kupowane
na ulicach miast,
na
telewizyjnym bruku,
w domach, które stają się ulicami.





Kiedyż
zrozumiemy, że zabijamy miłość?
Kiedyż zrozumiemy, że bez
czystości
ciało nie może żyć ani rodzić życia?

Stacja
jedenasta

Jezus przybity do krzyża


C.: Kłaniamy ci
się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez
krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Z Ewangelii według
św. Mateusza 27, 37-42


Ci zaś,
którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami,
mówiąc:

«Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach
go odbudowujesz, wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź
z krzyża!»

Podobnie arcykapłani z uczonymi w Piśmie i
starszymi, szydząc, powtarzali:

«Innych wybawiał, siebie
nie może wybawić. Jest królem Izraela: niechże teraz zejdzie z
krzyża, a uwierzymy w Niego.


ROZWAŻANIE


Te ręce, które błogosławiły
wszystkich
teraz są przygwożdżone do krzyża,
te stopy,
które tyle wędrowały,
by rozsiewać nadzieję i miłość

teraz są przytwierdzone do szubienicy.


Dlaczego, o
Panie?
Z miłości! (J 13,1)
Dlaczego męka?
Z
miłości!

Dlaczego krzyż?
Z miłości!


Dlaczego, Panie,
nie zstąpiłeś z krzyża
czyniąc zadość naszym
prowokacjom?
Nie zstąpiłem z krzyża,
bo w
przeciwnym razie uświęciłbym siłę

jako panią świata,
gdy tymczasem to miłość jest jedyną siłą,

która może
zmienić świat.

 
Dlaczego, Panie, ta
straszliwa cena?
Aby wam powiedzieć, że Bóg jest
Miłością,
(1J 4,8.16)
nieskończoną Miłością,
Miłością wszechmocną.

Uwierzycie Mi?



Stacja
dwunasta

Jezus umiera na krzyżu
C.: Kłaniamy
ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez
krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Z Ewangelii według
św. Mateusza 27, 45-46.50
Od godziny szóstej mrok ogarnął
całą ziemię, aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej
Jezus zawołał donośnym głosem:

«Eli, Eli, lema
sabachthani?»,

to znaczy:
Boże mój, Boże
mój, czemuś Mnie opuścił?

A Jezus raz jeszcze zawołał
donośnym głosem i wyzionął ducha.


ROZWAŻANIE


Człowiek głupio myślał: Bóg
umarł!
Ale jeśli umiera Bóg, kto jeszcze może nam dać
życie?
Jeśli umiera Bóg, czym jest życie?


Życie jest
Miłością!


A zatem krzyż
nie jest śmiercią Boga,
ale chwilą, w której pęka
krucha
skorupa człowieczeństwa przyjętego przez Boga
i wzbiera fala
miłości, (J 19,30)
która odnawia ludzkość.


Z krzyża
wyrasta nowe życie Szawła,
z krzyża wyrasta nawrócenie
Augustyna,
z krzyża wyrasta szczęśliwe ubóstwo Franciszka z
Asyżu,
z krzyża wyrasta promieniująca dobroć Wincentego á
Paulo;
z krzyża wyrasta heroizm Maksymiliana Kolbe,
z krzyża
wyrasta cudowna miłość Matki Teresy z Kalkuty,
z krzyża
wyrasta odwaga Jana Pawła II,
z krzyża wyrasta rewolucja
miłości:
dlatego krzyż nie jest śmiercią Boga,
ale
narodzinami Jego miłości w świecie.


Błogosławiony
niech będzie krzyż Chrystusa!



Stacja
trzynasta

Jezus zdjęty z krzyża i powierzony Matce
C.:
Kłaniamy ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.:
Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Z
Ewangelii według św. Mateusza. 27, 57-58; 17, 22-23

Pod
wieczór przyszedł zamożny człowiek z Arymatei, imieniem Józef,
który też był uczniem Jezusa. On udał się do Piłata i poprosił
o ciało Jezusa. Wówczas Piłat kazał je wydać.

A
kiedy przebywali razem w Galilei, Jezus rzekł do nich:

«Syn
Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Oni zabiją Go, ale
trzeciego dnia zmartwychwstanie».
I bardzo się zasmucili.


ROZWAŻANIE


Zbrodnia się dokonała:
My
zabiliśmy Jezusa! (Za 12,10)


Rany Chrystusa
palą
serce Maryi,
a jedno cierpienie
łączy Matkę z
Synem.


Pieta! Tak,
Pieta
woła, wzrusza i rani
także tego, kto jest zwyczajny
zadawać rany.



Pieta! Nam
wydaje się,
że współczujemy Bogu,
a tymczasem jeszcze
raz
to Bóg współczuje nam.

Pieta!
Cierpienie
nie jest już pozbawione nadziei
i nigdy już takie
nie będzie,
bo Bóg przyszedł, aby cierpieć wraz z nami.


A czy z
Bogiem można rozpaczać?



Stacja
czternasta

Jezus złożony do grobu


C.: Kłaniamy ci
się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie.
W.: Żeś przez
krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.
Z Księgi Psalmów
16, 9-11


Dlatego się
cieszy moje serce, dusza się raduje,

a ciało moje będzie
spoczywać z ufnością,

bo nie pozostawisz mojej duszy w
Szeolu

i nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał grobu.

Ukażesz mi ścieżkę życia,
pełnię radości
u Ciebie,

rozkosze na wieki po Twojej prawicy.



ROZWAŻANIE

Życie przypomina czasem
długą i
smutną Wielką Sobotę.
Wszystko wydaje się skończone,
wydaje
się, że zły zwycięża,
że zło jest silniejsze od dobra. (Jr
12,1; Ha 1,13)


Ale wiara
pozwala nam widzieć daleko,
pozwala nam dostrzec blaski nowego
dnia
innego niż dzień obecny.
Wiara zapewnia nas, że
ostatnie słowo
należy do Boga: tylko do Boga!


Wiara jest
naprawdę lampką,
ale jest to jedyna lampa, która rozjaśnia noc
świata:
a jej skromne światło stapia się
z pierwszymi
promieniami dnia:
dnia Chrystusa Zmartwychwstałego.


A zatem historia
nie kończy się w grobie,
ale w grobie wybucha:
tak obiecał
Jezus, (Łk 18, 31-33)
tak się stało i stanie! (Rz 8,18-23)




< Powrót
Tworzenie stron www kraków Copyright 2019 Muzyczne Spotkania & Elektro & Magiczne Wesele Ślubne